Rola rodziców w kształtowaniu charakteru dziecka: Klucz do przyszłości
Rodzicielstwo to nie tylko odpowiedzialność, lecz także ogromne wyzwanie. Kiedy myślimy o wychowaniu dzieci, często koncentrujemy się na ich zdrowiu, edukacji czy bezpieczeństwie.Jednak istnieje jeden aspekt, który niezmiennie pozostaje fundamentem w procesie ich dorastania – charakter. To właśnie rodzice odgrywają kluczową rolę w kształtowaniu cech osobowości i wartości, które będą towarzyszyć ich dzieciom przez całe życie. W dzisiejszym artykule przyjrzymy się, w jaki sposób rodzicielskie wybory, codzienne interakcje i sposób, w jaki przekazujemy nasze przekonania, wpływają na rozwój charakteru młodego człowieka. Jakie działania przynoszą najlepsze rezultaty i jakie pułapki warto unikać? Zapraszamy do wspólnej refleksji nad tym, jak mądrość rodzicielska kształtuje nie tylko jednostkę, ale i przyszłość całego społeczeństwa.
Rola rodziców w kształtowaniu charakteru dziecka
rodzice odgrywają kluczową rolę w kształtowaniu charakteru swoich dzieci, wpływając na ich rozwój emocjonalny, intelektualny i społeczny. Ich działania i podejście do wychowania mogą zadecydować o tym, jak dziecko postrzega świat i siebie w nim.
Ważne aspekty,na które warto zwrócić uwagę,to:
- Modelowanie zachowań: Dzieci uczą się poprzez obserwację. Kiedy rodzice pokazują empatię,uczciwość czy pracowitość,dzieci mają większe szanse,by przyjąć te wartości jako swoje.
- Komunikacja: Otwarte i szczere rozmowy budują zaufanie. Dzieci, które czują, że mogą dzielić się swoimi myślami i uczuciami, są bardziej skłonne do rozwijania zdrowej samooceny.
- Akceptacja i wsparcie: Wspieranie dzieci w ich pasjach oraz akceptowanie ich emocji sprzyja budowaniu charakteru opartego na pewności siebie i umiejętności radzenia sobie z wyzwaniami.
Warto również pamiętać, że różne style wychowawcze wpływają na dzieci na różne sposoby:
| Styl Wychowawczy | Wpływ na Dziecko |
|---|---|
| Autorytarny | Dzieci mogą stać się zależne i niepewne siebie. |
| Pobłażliwy | Dzieci często mają trudności w ustanawianiu granic i mogą być rozpuszczone. |
| Demokratyczny | Dzieci uczą się odpowiedzialności i samodyscypliny, czując się doceniane. |
Wreszcie, istotne jest, aby rodzice stawiali na *ciągły rozwój* zarówno siebie, jak i swoich dzieci. Poznawanie nowych sposobów wychowawczych, uczestnictwo w warsztatach i czytanie literatury dotyczącej psychologii dziecięcej mogą pomóc w dokonywaniu świadomych wyborów wychowawczych, które przyniosą owoce w przyszłości.
Wprowadzenie do kształtowania charakteru dziecka
Właściwe kształtowanie charakteru dziecka to proces, który zaczyna się już od najmłodszych lat.To rodzice,poprzez swoje działania i postawy,kształtują osobowość swojego dziecka,wpływając na jego spojrzenie na świat oraz relacje z innymi. Niezależnie od tego, jakie wyzwania stoją przed rodziną, kluczową rolę odgrywa świadome podejście do wychowania.
oto kilka istotnych aspektów,które warto uwzględnić w codziennej praktyce:
- Wzór do naśladowania: Dzieci uczą się najwięcej przez obserwację. Rodzice, zachowując się w sposób, który chcą zaszczepić u swoich dzieci, tworzą wpływowy wzór do naśladowania.
- Komunikacja: Otwartość w rozmowach sprzyja budowaniu zaufania. warto angażować dzieci w dyskusje na temat ich uczuć oraz przekonań.
- Uznanie dla różnorodności: Nauczanie tolerancji i szacunku dla innych nie tylko wzbogaca osobowość dziecka, ale także przygotowuje je do życia w różnorodnym społeczeństwie.
- Przykład emocjonalnej inteligencji: Uczenie dzieci rozpoznawania i wyrażania emocji jest kluczowe dla ich zdrowego rozwoju i umiejętności nawiązywania relacji.
Rodzice powinni również pamiętać o odpowiednim podejściu do błędów i porażek. Zamiast krytykować, lepiej jest skupić się na nauce płynącej z tych doświadczeń.Wszyscy popełniają błędy, a to, jak je odbierają dzieci, będzie kształtować ich postawę wobec wyzwań życiowych w przyszłości.
Przykładowa tabela przedstawiająca cechy charakteru,które warto rozwijać:
| Cechy charakteru | Jak wspierać rozwój |
|---|---|
| Empatia | Zaangażowanie w pomoc innym,rozmowy na temat uczuć |
| Odpowiedzialność | Powierzanie zadań domowych oraz obowiązków |
| Samodyscyplina | Ustalanie rutyn,pomoc w organizacji czasu |
| Kreatywność | Stymulowanie różnych form ekspresji artystycznej |
Przez codzienną interakcję oraz zrozumienie indywidualnych potrzeb i predyspozycji dziecka,rodzice mają ogromny wpływ na kształtowanie jego charakteru. Prosty gest, szczera rozmowa czy właściwa reakcja na trudności mogą mieć długotrwałe skutki w rozwoju młodego człowieka.
Dlaczego rodzice są pierwszymi nauczycielami
Rodzice odgrywają kluczową rolę w formowaniu osobowości swoich dzieci już od najwcześniejszych lat. Swoim zachowaniem, wartościami oraz sposobem interakcji z maluchami, kreują fundamenty, na których budowany będzie ich charakter. Warto zwrócić uwagę na kilka aspektów, które uwypuklają znaczenie tej roli:
- Modelowanie zachowań – Dzieci uczą się poprzez naśladowanie.Każdy gest, słowo czy reakcja rodzica stają się wzorcami, które maluchy zapisują w swoim repertuarze zachowań.
- Odporność emocjonalna – To rodzice uczą dzieci radzenia sobie z emocjami. Przykłady związane z rozwiązywaniem konfliktów bądź wyrażaniem uczuć wzmacniają umiejętności interpersonalne.
- wartości i przekonania – Wprowadzają dzieci w świat wartości, na których bazują ich decyzje i sądy. Te pierwsze lekcje kształtują sposób, w jaki będą postrzegały świat jako dorośli.
- Wsparcie i poczucie bezpieczeństwa – Dzieci, które czują się kochane i akceptowane przez rodziców, są bardziej pewne siebie i otwarte na nowe doświadczenia.
rodzice mają również szansę na stworzenie zdrowego środowiska do nauki i rozwoju. Nawet proste codzienne czynności mogą stać się sposobnością do nauki:
| Aktywność | Możliwości nauki |
|---|---|
| Gotowanie | Matematyka (mierzenie składników), zdrowe nawyki żywieniowe |
| zakupy | Umiejętności zarządzania pieniędzmi, podejmowanie decyzji |
| Czytanie na głos | Rozwój językowy, wyobraźnia |
| Wspólne zabawy na świeżym powietrzu | Aktywność fizyczna, umiejętności społeczne |
W procesie wychowania ważne jest również, aby rodzice byli otwarci na refleksję i uczenie się na własnych błędach.Umożliwia to nie tylko osobisty rozwój, ale także pokazuje dzieciom, że każdy popełnia błędy i można się z nich uczyć. Taki styl wychowania uczy pokory oraz wytrwałości w dążeniu do celów.
Nie da się ukryć, że to rodzice są pierwszymi nauczycielami w życiu dziecka, a ich wpływ może trwać przez całe dorosłe życie. Warto zatem inwestować czas i energię w budowanie pozytywnych relacji oraz świadome kształtowanie charakteru swoich pociech.
Znaczenie wartości rodzinnych w wychowaniu
Wartości rodzinne odgrywają kluczową rolę w wychowaniu dzieci.To właśnie w rodzinie kształtowane są podstawowe przekonania,zasady i normy zachowania,które będą towarzyszyć dziecku przez całe życie. Oto kilka aspektów, które podkreślają znaczenie tych wartości w procesie wychowawczym:
- Bezwarunkowa miłość: Dzieci, które czują się kochane i akceptowane w swoim środowisku domowym, rozwijają poczucie własnej wartości i pewności siebie.
- Szacunek: W rodzinie dzieci uczą się szanować innych oraz siebie. To fundament, na którym budują swoje relacje międzyludzkie.
- Solidarność: Wspieranie się nawzajem w trudnych chwilach uczy dzieci empatii i zrozumienia dla drugiego człowieka.
- Komunikacja: Otwarta i szczera rozmowa w rodzinie sprzyja budowaniu zaufania oraz umiejętności wyrażania swoich emocji.
Wartości rodzinne mają również bezpośredni wpływ na rozwój charakteru dziecka. Jak pokazują badania, dzieci, które wychowują się w rodzinach z silnym poczuciem wartości, częściej wykazują:
| Cecha charakteru | Wpływ wartości Rodzinnych |
|---|---|
| Odpowiedzialność | Dzieci uczą się brać odpowiedzialność za swoje czyny, widząc to w działaniach rodziców. |
| Uczciwość | Rodzina, która kładzie nacisk na uczciwość, rozwija w dzieciach wrażliwość na prawdę. |
| Wytrwałość | Przykład rodziców, którzy dążą do swoich celów, inspiruje dzieci do niepoddawania się w trudnych sytuacjach. |
Wspólne wartości rodziny tworzą mocną podstawę dla przyszłego życia dziecka. Gdy rodzice aktywnie uczestniczą w wychowaniu, przekazując swoje zasady i tradycje, kształtują nie tylko postawy, ale i styl życia, który będzie kształtował nowe pokolenia.
Jak postawy rodziców wpływają na samoocenę dziecka
Wszystko zaczyna się od wczesnych lat życia, kiedy to rodzicielski wpływ buduje fundamenty pewności siebie dziecka. Postawy rodziców mają kluczowe znaczenie dla rozwoju samooceny, ponieważ dzieci często uczą się poprzez naśladowanie dorosłych. Przykłady poniżej ilustrują, jak różne podejścia mogą kształtować charakter ich pociech:
- Wsparcie emocjonalne: Rodzice, którzy okazują miłość i akceptację, sprawiają, że ich dzieci czują się wartościowe. Tego rodzaju wsparcie zwiększa ich pewność siebie i pozytywnie wpływa na postrzeganie samego siebie.
- Otwartość na błędy: Kiedy rodzice uczą dzieci, że porażki są naturalną częścią życia, dzieci są bardziej skłonne do podejmowania ryzyka i rozwijania swoich umiejętności.
- Krytyka i porównania: Negatywne komentarze i porównywanie dzieci z innymi mogą prowadzić do niskiej samooceny. Dzieci zaczynają czuć się nieodpowiednie i niepewne, co wpływa na ich ogólne samopoczucie.
Warto zauważyć, że samoocena dziecka nie jest tylko wynikiem interakcji z rodzicami. Rola rówieśników czy nauczycieli również ma swoje znaczenie, jednak to fundamenty kształtowane w domu mają największy wpływ na to, jak dzieci będą postrzegać siebie w przyszłości.
Aby lepiej zobrazować wpływ postaw rodziców, poniższa tabela ukazuje pozytywne i negatywne postawy oraz ich potencjalne skutki:
| Postawa rodzica | Skutek dla dziecka |
|---|---|
| Wspierająca | Wysoka samoocena, pewność siebie |
| Krytyczna | Niska samoocena, lęk przed porażką |
| Otwartość na komunikację | Umiejętność rozwiązywania konfliktów, lepsze relacje z innymi |
| Zamkniętość | Problemy z nawiązywaniem relacji, izolacja |
Każdy rodzic powinien pamiętać, że jego postawy i zachowania mają dalekosiężne konsekwencje. Kształtowanie pozytywnej samooceny u dziecka to proces, który wymaga konsekwencji, empatii i zrozumienia. Dzieci uczą się nie tylko poprzez słowa,ale przede wszystkim przez obserwację i doświadczenie,a ich przyszłość w dużej mierze zależy od jakości relacji z rodzicami.
Wzorce do naśladowania – jak być dobrym przykładem
Wzorce do naśladowania odgrywają kluczową rolę w procesie kształtowania charakteru dziecka. To właśnie rodzice,jako pierwsze autorytety,mają możliwość wpływania na zachowania i wartości,które będą towarzyszyć ich pociechom przez całe życie.Każde działanie i słowo, które wypowiadają, stają się dla dzieci punktami odniesienia, a ich życie staje się swoistym laboratorium, w którym testują różne zachowania i postawy.
Aby zaistnieć jako pozytywny wzór,rodzice powinni zwrócić uwagę na kilka istotnych zasad:
- Autentyczność – Dzieci wyczuwają nieszczerość. Bądźmy sobą, unikajmy udawania, że jesteśmy kimś innym.
- Spójność – Działania powinny być zgodne z głoszonymi wartościami.Jeśli mówimy, że szanujemy innych, sami powinniśmy prezentować ten szacunek w codziennych relacjach.
- Empatia – Pokażmy dzieciom, jak ważne jest zrozumienie uczuć innych ludzi, dzięki czemu nauczą się bardziej współczującego podejścia do otoczenia.
- Uczciwość – Przykładanie wagi do prawdy w życiu codziennym wzmocni w dzieciach wiarę w szczerość i właściwe postawy.
Warto również wprowadzić do rodzinnej atmosfery przestrzeń na dyskusję o błędach i porażkach. Tłumaczenie dzieciom, że każdy z nas się myli, a nauka na błędach jest częścią rozwoju, pozwala budować ich odporność na niepowodzenia oraz motywuje do dalszego działania.
Ciekawym pomysłem jest również stworzenie tabeli, w której rodzina może wypisywać pozytywne zachowania oraz wartości, które chcą pielęgnować w codziennym życiu:
| Wartość | Przykład zachowania |
|---|---|
| Szacunek | Używanie grzecznych zwrotów w rozmowach |
| Odwaga | Stawienie czoła trudnym sytuacjom z uśmiechem |
| Odpowiedzialność | Dbają o domowe obowiązki i zwierzęta |
W miarę jak dzieci dorastają, mogą korzystać z tych wzorców jako fundamentu do kształtowania własnej tożsamości.To rodzice mają unikalną szansę, aby być przewodnikami w tej niełatwej podróży, która kształtuje charaktery przyszłych pokoleń.
Empatia i współczucie – fundamenty dobrego charakteru
W kształtowaniu charakteru dziecka rodzice odgrywają kluczową rolę,a empatia i współczucie są zasadniczymi elementami w tym procesie. Dzieci uczą się poprzez obserwację, więc to, jak rodzice traktują innych, ma ogromny wpływ na ich rozwój emocjonalny. Istotne jest, aby rodzice modelowali postawy empatyczne, pokazując, że zrozumienie uczuć innych jest ważne w codziennym życiu.
Aby wspierać rozwój empatii, rodzice mogą:
- Uczyć przez przykłady: dziel się sytuacjami, w których okazywałeś współczucie, aby pokazać, jak można wspierać innych.
- Rozmawiać o emocjach: Zachęcaj swoje dziecko do wyrażania swoich uczuć i rozważania, jak inni mogą się czuć w różnych sytuacjach.
- Praktykować akty służby: Angażuj się razem w działania charytatywne, aby uczyć wartości dzielenia się i pomagania potrzebującym.
Warto również podkreślić znaczenie słuchania.Kiedy rodzice autentycznie słuchają swoich dzieci, pokazują, że ich uczucia są ważne, co pozwala na rozwój zdrowych relacji międzyludzkich. Dzieci, które czują się słuchane, są bardziej skłonne do okazywania zrozumienia i empatii innym.
Nie można także zapominać o tym,że empatia i współczucie są umiejętnościami,które można rozwijać przez całe życie. Dlatego warto, aby rodzice nie tylko nauczyli swoje dzieci, jak być empatycznymi, ale także dawać im narzędzia do stałego uczenia się i refleksji nad własnym zachowaniem.
| Aspekt | Jak wspierać |
|---|---|
| Obserwacja | Pokazuj empatię poprzez własne zachowanie. |
| Komunikacja | Rozmawiaj z dzieckiem na temat uczuć. |
| Działania praktyczne | Angażuj się w pomoc innym razem z dzieckiem. |
Wprowadzenie empatii i współczucia do życia rodzinnego nie tylko kształtuje dobre nawyki w dzieciach,ale również buduje społeczeństwo,w którym zrozumienie i wsparcie stają się normą. To fundamenty, które będą towarzyszyć im przez całe życie, wpływając na relacje, decyzje i sposób, w jaki postrzegają świat.
Styl komunikacji rodzinnej a rozwój emocjonalny
Styl komunikacji w rodzinie odgrywa kluczową rolę w kształtowaniu emocji i więzi między członkami rodziny. Dzieci rozwijają swoje zdolności interpersonalne,obserwując i uczestnicząc w interakcjach rodziców. Warto zwrócić uwagę na kilka istotnych aspektów, które mogą wpłynąć na ten proces:
- Empatia: Rodzice, którzy potrafią słuchać i zrozumieć emocje swoich dzieci, dają im przykład prawidłowego wyrażania uczuć i budowania relacji.
- Komunikacja otwarta: Zachęcanie dzieci do wyrażania swoich myśli i uczuć w bezpiecznym środowisku sprzyja ich rozwojowi emocjonalnemu i buduje zaufanie.
- Modelowanie zachowań: Dzieci uczą się poprzez naśladowanie. Rodzice, którzy pokazują, jak radzić sobie z trudnymi sytuacjami, pomagają dzieciom rozwijać zdrowe mechanizmy radzenia sobie.
Badania pokazują, że różne style komunikacji mogą prowadzić do odmiennych efektów w zachowaniu dzieci. Poniższa tabela ilustruje, jak różnice w stylach komunikacji mogą wpłynąć na ich rozwój emocjonalny:
| Styl | Wpływ na dziecko |
|---|---|
| Autorytarny | Może prowadzić do niskiej samooceny i lęku. |
| Permisywny | Często skutkuje trudnościami w nawiązywaniu granic. |
| Demokratyczny | Sprzyja rozwijaniu niezależności i zdrowych relacji. |
Rola rodziców w tworzeniu atmosfery zaufania, otwartości i empatii jest nieoceniona. Podejście, które polega na aktywnej komunikacji oraz dostosowywaniu się do unikalnych potrzeb emocjonalnych dziecka, może być kluczowym elementem w ich przyszłym rozwoju społecznym i emocjonalnym.Dlatego warto inwestować w umiejętności komunikacyjne, które będą pozytywnie wpływać na relacje w rodzinie.
Konsekwencje karania i nagradzania w wychowaniu
W wychowaniu dzieci kluczowe znaczenie mają zarówno nagrody, jak i kary. Dobrze przemyślane podejście do tych dwóch mechanizmów może znacząco wpłynąć na rozwój charakteru dziecka oraz jego zachowanie. Warto jednak pamiętać, że ich stosowanie wymaga umiejętności oraz wrażliwości ze strony rodziców.
Korzyści z nagradzania:
- Motywacja – Nagradzanie pozytywnych zachowań zachęca dziecko do ich powtarzania. Dzieci zyskują wewnętrzną motywację, kiedy ich starania są doceniane.
- Budowanie pewności siebie – Kiedy dziecko otrzymuje nagrodę za osiągnięcia, rozwija w sobie poczucie wartości i zaufanie do własnych możliwości.
- wzmacnianie relacji – Dzieci, które doświadczają pozytywnego wzmocnienia, budują zdrowsze i bardziej otwarte relacje z rodzicami.
Negatywne skutki karania:
- Strach i stres - Zbyt częste stosowanie kar może prowadzić do lęku przed popełnianiem błędów, co w dłuższej perspektywie hamuje rozwój dziecka.
- Rebelia – Dzieci mogą reagować na stałe kary oporem, co prowadzi do konfliktów i osłabienia autorytetu rodzica.
- Uszkodzenie relacji – Systematyczne karanie zwiększa dystans między rodzicami a dziećmi, co może negatywnie wpłynąć na relacje rodzinne.
Właściwe zrozumienie, kiedy sięgnąć po nagrodę, a kiedy zastosować karę, jest wyzwaniem. Z chwili na chwilę rodzice muszą oceniać sytuację, dostosowując swoje reakcje do okoliczności. Kluczem jest znalezienie równowagi oraz zdrowej proporcji między tymi dwiema metodami wychowawczymi:
| Metoda | Zalety | Wady |
|---|---|---|
| Nagradzanie | Wzmacnia pozytywne zachowania | Może prowadzić do przyzwyczajenia |
| Karanie | Dajesz znać, co jest nieakceptowalne | Może wywołać lęk i opór |
Ostatecznie, skuteczna edukacja emocjonalna opiera się na umiejętności rozumienia dziecka oraz jego potrzeb. Rola rodziców w stosowaniu nagród i kar nie powinna być jedynie reakcją na konkretne zachowanie, ale zawsze stanowić element większego obrazu, który tworzy się w miarę rozwoju dziecka.
Jak rozmawiać z dzieckiem o emocjach
Rozmowa z dzieckiem o emocjach to kluczowy element w budowaniu jego umiejętności społecznych oraz samopoznania. Jako rodzice, mamy za zadanie stworzyć bezpieczną przestrzeń, w której maluchy będą mogły swobodnie wyrażać swoje uczucia. Oto kilka wskazówek, jak to robić skutecznie:
- Używaj prostego języka: Dzieci mogą mieć trudności z nazewnictwem emocji, dlatego warto używać zrozumiałych słów i zwrotów. Można na przykład powiedzieć, że są smutne, gdy coś się nie udało, albo szczęśliwe, gdy dostają to, czego pragną.
- Pokazuj własne emocje: Bądź przykładem dla swojego dziecka. Dziel się z nim, jak się czujesz w różnych sytuacjach. Dzięki temu zrozumie, że emocje są naturalną częścią życia.
- Zadawaj pytania: Zachęcaj dziecko do mówienia o swoich emocjach, pytając o to, jak się czuje w danym momencie. Proste pytania, takie jak „Czujesz się źle? Dlaczego?” mogą pomóc w otwarciu się na rozmowę.
- Używaj zabawy: Wykorzystaj zabawki lub opowiadania jako narzędzia do wyrażania uczuć. Zabawa w role może pomóc dziecku zobaczyć, że nie jest samo w swoich odczuciach.
Warto także przyjrzeć się emocjom w kontekście codziennych sytuacji. Oto tabela, która ilustruje, jakie uczucia mogą towarzyszyć dzieciom w różnych sytuacjach oraz co można wówczas zrobić:
| Sytuacja | Emocje | Jak rozmawiać? |
|---|---|---|
| Strata zabawki | Smutek, złość | „Rozumiem, że to trudne. Jak możemy to naprawić?” |
| Nowa szkoła | Niepewność, lęk | „To normalne czuć się nieswojo. Z kim chciałbyś porozmawiać o tym?” |
| Niezrozumiane zadanie domowe | Frustracja | „Czy chcesz, żebym pomógł Ci z tym? Co konkretnie sprawia problem?” |
Kluczowym elementem jest również aktywne słuchanie.Rodzice powinni zadbać o to, by dziecko czuło, że jego uczucia są ważne. Gdy maluch zauważy, że jego emocje są traktowane poważnie, będzie skłonniejszy do otwierania się i dzielenia swoimi odczuciami w przyszłości. Umożliwi to budowanie zdrowszych relacji oraz lepsze radzenie sobie w trudnych sytuacjach życiowych.
Ostatecznie, rozmowa o emocjach jest inwestycją w przyszłość. Im więcej dzieci nauczą się o swoich uczuciach i sposobach ich wyrażania, tym lepsze będą miały fundamenty do budowania zdrowych relacji z innymi ludźmi w dorosłym życiu.
Rola aktywnego słuchania w relacjach z dzieckiem
Aktywne słuchanie stanowi kluczowy element w nawiązywaniu głębokiej relacji z dzieckiem. To nie tylko technika komunikacji, ale także sposób budowania zaufania i poczucia wartości u najmłodszych. Rodzice,którzy potrafią wsłuchiwać się w słowa swoich dzieci,zyskują możliwość lepszego zrozumienia ich potrzeb oraz emocji.
Podczas aktywnego słuchania warto zwrócić uwagę na kilka istotnych aspektów:
- Eye Contact: Utrzymywanie kontaktu wzrokowego pokazuje dziecku, że naprawdę nas interesuje to, co mówi.
- Gesty i Mowa Ciała: Używanie pozytywnej mowy ciała, takich jak kiwanie głową czy uśmiech, wspiera otwartą i przyjazną atmosferę.
- Powtarzanie i Podsumowywanie: Często warto powtórzyć to, co dziecko powiedziało, by upewnić się, że zrozumieliśmy jego przekaz.
Wspierając dzieci poprzez aktywne słuchanie,rodzice nie tylko pomagają im w wyrażaniu własnych myśli i uczuć,ale także uczą ich umiejętności słuchania innych. W ten sposób rozwijają spo